Begeleidleren.be
 
Wat kan ik doen?

Help wat kan ik doen?

Als ouder is uw belangrijkste taak uw kind te steunen als het het moeilijk heeft! U kan ook zelf uw kind proberen bij te werken. Toch zal u merken dat dit niet altijd eenvoudig is. Voor het kind bent u de ouder, niet de leraar. De (dwingende) ogen van een derde maken soms een wereld van verschil.

Probeer in de eerste plaats zo veel als mogelijk voor regelmaat en structuur te zorgen. Ook samen eten op vaste tijdstippen, afspraken in verband met tv-kijken zorgen voor een vaste structuur in het leven van uw kind. Zorg ervoor dat deze afspraken nageleefd worden, maak afspraken waar en wanneer uw kind met schoolwerk bezig moet zijn. Laat uw kinderen zoveel als mogelijk op het zelfde tijdstip gaan slapen, zorg voor een slaapritueel (dit kan zo eenvoudig zijn als eerst naar het toilet gaan, dan tanden poetsen, in bed kruipen en een knuffel krijgen). Plan activiteiten zo veel als mogelijk op voorhand.

"Ken je je lessen al?"

"Wat doe jij nog hier? Geen werk voor school? Ken je je lessen al?" Komen deze zinnen je bekend voor? Waarschijnlijk wil u uw kind te stimuleren om tot actie over te gaan. Probeer daarom om samen met uw kind bezig te zijn. Zeker in het lager onderwijs is het kind nog leergierig. Hoe verder in het middelbaar, hoe minder de leergierigheid is. Daarom is het belangrijk de leergierigheid van uw kind zo hoog mogelijk te houden. Een grote val is het opvragen van de lessen van uw kind. Het is ongetwijfeld goed bedoeld, maar de effecten zijn in vele gevallen averechts, zeker als het niet goed ging. Dit leidt algauw naar wederzijdse frustraties.

"Potjandorie hoe kom je nu weer aan die slechte punten? Waar moet ik me nu weer aan verwachten?"

Ook deze zinnetjes komen u en uw kind misschien bekend voor. Waarschijnlijk zijn de slechte punten en de bijhorende commentaar namijk al een tijdje aan de gang. Het is een normale reactie om frustraties te ventileren. Ten slotte wilt u natuurlijk het beste voor uw kind. Maar straffen en repressie in het algemeen hebben weinig goede effecten. Negatieve opmerkingen horen de kinderen al meer dan genoeg. Vergeet niet te kijken naar wat wel goed ging, al moet u daar soms hard en lang naar zoeken. De beste weg is de weg van de beloning. Denk nu niet dat al die beloningen van materiële aard zijn. Een goed woord, een complimentje, een schouderklopje,... zijn ook beloningen waar uw kind veel belang aan hecht.

Als u uw kind per sé wil straffen wil ik pleiten om als je kind een sport doet, dit vooral niet af te pakken. Sport is een gezonde ontspanning, het gaat veelal om motorische automatismen. Na sporten is de geest klaar om terug aan de slag te gaan na een tijdje met iets anders bezig geweest te zijn, in sommige gevallen niet bezig geweest te zijn. Lopen en zwemmen bijvoorbeeld zijn zodanige automatismen dat ze verkeerd lopen als je nadenkt. Als uw kind dus even gaat lopen of zwemmen, is zijn/haar geest 'leeg' en volledig klaar om met vernieuwde energie ertegenaan te gaan.

"Wat voor rapport is dit?"

Staan er rode cijfers in het rapport? Kan gebeuren, maar kijk eerst en vooral naar wat wel goed ging! Overloop altijd de positieve zaken eerst. Het zelfbeeld van uw kind kan er alleen maar wel bij varen. Niet vergeten dat je alleen uit fouten kan leren. Bekijk slechte punten dan ook als een stap in een leerproces, het is een aanleiding om harder en/of anders te werken.

Het jammere aan rapporten is dat ze wel punten geven, maar zelden oplossingen om deze punten te verbeteren. Ook uw kind staat niet te springen om met een slecht rapport naar huis te komen.